در گردهمايي كاركنان و همكاران انجمن زرتشتيان تهران، گروهي از اعضاي هيات‌مديره گردش‌هاي چهل و چهل و يك و خبرنگاران و عكاسان رسانه‌هاي زرتشتي، سرنشين گردش چهل انجمن از كاركنان انجمن و كساني كه در دبيرخانه و ديگر مكان‌هاي تحت پوشش انجمن به خدمت مشغولند، سپاسگزاري كرد و آنان را كساني دانست كه اگر نباشند، تصميم گيري‌هاي هيات مديره نيز اجرايي نخواهد شد.

به گزارش خبرنگارما، اين گردهمايي از ساعت ٧ پسين سه‌شنبه 5/9/87 و با اوستا خواني موبد مهربان فيروزگري آغاز شد. سپس آقاي فرهاد كشاورزي يكي از اعضاي هيات مديره گردش چهل كه در گردش چهل ويك نيز حضور دارد، به باشندگان خوشامد گفت و از مهندس اله يار دانشمند براي سخنراني دعوت كرد.

سرنشين گردش ٤٠ انجمن زرتشتيان تهران در بخشي از سخنانش گفت: دوستاني از من مي‌پرسند اكنون كه به پايان راه رسيده‌اي چه احساسي داري؟ انجمن مانند خانواده من شده است، احساس بدي دارم، چون بايد بروم؛ ولي حس خوبي دارم چون از كارهايي كه انجام داده‌ام راضي هستم و از اين اينكه افراد لايقي جايگزين ما شده‌اند، بسيار خوشحالم. در روزهاي نخست ما مي‌دانستيم كه ساختار انجمن اشكال دارد ولي ديديم اگر به ساختار انجمن بپردازيم، از بسياري كارهاي ديگر عقب مي‌مانيم و ديگران نيز ما را در اين راه تشويق كردند.

وي افزود: شايد در برخي از موارد براثر تصميمات گرفته شده چيزهايي حيف شده باشد، ولي چيزي ميل نشده است و در كل من از عملكرد گردش ٤٠ انجمن بسيار خشنود هستم .وي در ادامه گفت: هموندان انجمن كه درد خدمت به جامعه‌شان را دارند بايد تشويق و دلگرم كرد و نبايد پشت سرشان حرف زد. مهندس دانشمند در بخش پاياني سخنانش از همه كارمندان انجمن كه براي انجمن و مردم تلاش كرده‌اند، نيز سپاس گزاري كرد.

سخنران بعدي دكتر رستم خسروياني سرنشين گردش ٤١ انجمن زرتشتيان تهران بود كه در ابتدا از دانشمند به دليل تشكيل اين جلسه سپاس گزاري كرد و افزود:

در انجمن كار زياد است ولي وقت كم. بياييم به جاي اينكه پشت سر يكديگر حرف بزنيم به فكر جامعه باشيم.

دكتر خسروياني سپس گفت: ما در اين دوره به فكر ساخت و ساز نيستيم، گرچه در مواردي لازم است. اما بيشتر به فكر كارهاي فرهنگي و حل مسائل جامعه وايجاد يك سيستم مديريت جديد براي انجمن هستيم كه اين امر بايد طي يك برنامه چند ساله اجرا شود. وي نيز در بخش پاياني سخنانش از تمام كارمندان انجمن كه از انجام هيچ كاري كوتاهي نكردند، سپاسگزاري كرد.

برپايه اي گزارش، اين گردهمايي صميمانه با شعري كه خانم آذرميدخت بليوان مدير سراي سالمندان زرتشتي خواند، شورو حال ديگري يافت و پس از آن آقاي رامين بامسي پيام دكتر اسفنديار اختياري نماينده زرتشتيان در مجلس را خواند.

سخنران پاياني گردهمايي نيز موبد دكتر اردشير خورشيديان بود كه در سخنانش همگان را به يگانگي و همازوري دعوت كرد. به گفته‌ي رييس انجمن موبدان تهران،جامعه‌ي به ظاهر كوچك ولي در باطن بزرگ ما نياز به ياري گروهي با خرد و وجدان دارد و در كارهاي جمعي «من» را بايد فراموش كرد، بياييم دست به دست هم بدهيم و نگوييم به من مربوط نيست، همه مسائل جامعه به همه ما مربوط است و تلاش كنيم و شريك ساختن جامعه‌مان باشيم.

 وي خواستار آن شد كه به جوانانمان بيشتر بها بدهيم، زيرا آن‌ها در برخي موارد بسيار بهتر از ما عمل مي‌كنند. موبد خورشيديان در رابطه با مفهوم انجمن نيز توضيحاتي ارائه داد كه انجمن يعني محل اتصال چند رود به يكديگر و تشكيل يك رودخانه بزرگتر و سعي كنيم در اين انجمن وه مازديسني براي هم رود باشيم نه سنگ و با اشوان همراه شويم و با دروند همكاري نكنيم.