مدير سراي سالمندان زرتشتي از همكيشان درخواست كرد تا براي آگاهي از عملكرد مديريت و كاركنان، از اين مكان ديدن كنند و ديدگاه و پيشنهادهاي خود را براي بهبود هرچه بيشتر امور با مديريت سرا در ميان گذارند.

سراي سالمندان زرتشتي تهران كه به تازگي آغاز به كار كرده است، در خيابان نجات اللهي – خيابان اراك قرار دارد و هم اكنون تعدادي از سالمندان همكيش در آن پذيرش شده اند. متن نامه خانم آذرمين دخت بليوان از اين قرار است:

به خانه ممس و بامس با هر انگيزه اي سربزنيد.

ما مي‌خواهيم بهترين و درست ترين كار را براي پدران و مادرانمان انجام دهيم. پا به سن گذاشتن از جمله بزرگترين فرصت هاي زندگي است. تغيير يافتن شجاعت مي‌خواهد. فرايندي به فرايند ديگري تبديل شده، نگهداري پدر و مادر از فرزندان به مراقبت فرزندان از پدر و مادر مبدل گشته است. در اين فرايند همان نيروي قدرتمند مهر و محبت و عاطفه وجود دارد. اما هميشه دوست داشتن منجر به مراقبت موثر نمي‌شود. مراقبت و نگهداري با دوست داشتن يكي نيست؛ بسياري از ما گمان مي‌كنيم اگر كسي را دوست داشته باشيم مراقبت از او ساده مي‌شود، ولي هميشه اين طور نيست.

مراقبت از سالمندان به مهارت هاي خاصي نياز دارد. نگاه كردن، گوش دادن، همدل و همراه شدن، انديشيدن در شرايط سخت و دشوار، برنامه ريزي صحيح و انجام اقدامات مناسب در زمان مناسب و... ما بااين مهارت ها متولد نمي‌شويم، با مهرومحبت هم نمي‌توانيم اين مهارت ها را بياموزيم و به كار بنديم.

اين مهارت ها آموختني است، چه در خانه باشد چه در بيمارستان و چه در سراي سالمندان.

سراي سالمندان هم خانه است. خانه‌ي سالمندان مي‌تواند در ارايه خدمات مراقبتي نقش اساسي داشته باشد؛ حتي وقتي سالمندي در منزل خود مورد مراقبت قرار مي‌گيرد مي‌توان گفت كه او در خانه سالمندان يك نفره يا خصوصي زندگي مي‌كند، اما اين مراقبت روي خانواده و رفاه آن‌ها اثر مي‌گذارد. حال اگر وظيفه مراقبت را به كساني كه مي‌توانند همراه و هميار خانواده باشند واگذار كنيم، تا حدود زيادي از مشكلات كاسته مي‌شود. به يادداشته باشيم وقتي پا به سن مي‌گذاريم مدبرتر و با فراست‌تر مي‌شويم.

هرگونه پيشنهاد و انتقاد را با كمال ميل مي‌پذيريم و دست شما را به گرمي‌مي‌فشاريم.

                                                                   مدير سراي سالمندان

گفتني است كه موارد پذيرش سالمندان در سرا از اين قرار است:

١- افراد بالاي ٦٠ سال

٢- كساني كه دوره نقاهت بيماري را مي‌گذرانند.

٣- افرادي كه مراقبت ويژه نياز دارند.

٤- سالمندي كه به طور موقت نياز به استراحت دارد.